the new order

Hayatın bizi sokakta görsen saygı duymayacağın ama arkadaşın arkadaşı ayağına konuşmak zorunda kalacağın, konuştuğunda herkese gösterdiğin yüzünü onun da yüzüne karşı gösterip gösteremeyeceğini sınadığı testlere sokmasına kılımsılaşıyorum. Kılımsılaşmak aslında ne biliyim, insan bir sav öne sürdüğü zaman karşısındakinin bunu anlayabilmesini bekliyor. Yani anlamak dediğim felsefi düşünme disiplininde kendi düşüncesi ne olursa olsun belli tabanlara oturtup değerlendirmesini bekliyor. Hepimiz siyasetçi olmak için yetiştirilmedik ki, ben ne biliyim herkese karşı nasıl konuşulunacağını? Yani ters birşey söylediğimden değil ama ne biliyim işte insanların sizin hakkınızdaki izlenimlerini nasıl kullanacağını bil(e)memek ve bunun sonuçlarını görememek kötü olsa gerek. Şimdi aptal saptal şeyler düşüncekler belki ne biliyim, yada herkes düşünmüyor bence ama en azından bunu herkesin günde bir iki saat düşünmesi gerekir: İnsan aktivitelerini belli bir disipline uygun bir şekilde düzenlemelidir. Aktiviteden kastım tam türkçeye çevrilmedi ama işte, katı kurallar olmayan ama temeli aynı olan eylemler diyelim. Şimdi hayatta saygı duymayacak olan kişinin de size karşı aynı hisleri gösteriyor olması sorunun temeli zaten. Ortak düşünce anlayışımız olsun birbirimizi kırmadan ona göre yargılayalım değil mi? Her insanın bir düzeni var. Şaşırmayalım.