Rushing through thirty
Getting older every day... by two
Drawing pictures of innocent times
Can you add color... inside these lines?
Eski zamanın çocuklarıyız hepimiz. Birey olamayan bedenimizle ancak bir toplumun parçası olabiliriz. Birlikten kuvvet doğar sözüne aşinayız. Bireylerin arasında yalnızız. Bilmediğimiz yerlere girmememiz söylenmiş bize. Yabancılarla konuşmamamız öğütlenmiş. Gördüğümüz her iyiliğin altında kötülük ararız. Karşılaştığımız her güzelliğe bok atarız. Onu kafamızda kirletiriz ki acınası halimiz biraz daha yaşanır kalsın. Her yüze güleni o kadar çok dost bildik ki, gerçek gülüşün nasıl olduğunu unuttuk. Bireyliğimizi hissetmemek adına kaybolduk yalanlarımızda. Çoğu zaman bir insan bile gerekmedi bize. Görmezden gelmek, sevmediğimize kendimizi inandırmak. Çok şey kaçırdık biz hayattan. Osmanlının torunlarıyız resmen. Yeniliğe, girişime kapalıyız. Cesur olan milyonlar savaşlarda öldüler. Arkaya kalan korkaklar birbirini yiyorlar. Milyonlarca spermin içinden bir tanesi, olmaması gerekeni, gidiyor yumurtayı döllüyor. Olmaması gereken bir yerde, olmaması gereken bir zamanda geliyor dünyaya. Hep eksik hissediyor kendini. Aynı terbiyeyle, aynı eğitimle büyüyor. Çok şeyler kaçırıyor. Ama neden?
Sure it would change my perspective
I'm certain I would change today
I'm certain it would change our ways
Would things fall into place?
No comments:
Post a Comment