varlık felsefesi no.3

And I forget
Just what it takes
And yet I guess it makes me smile
I found it hard
Its hard to find
Oh well, whatever, nevermind

Her davranışımızın, her eylemimizin sonucunda bir sonuca ulaşırız. Sanki kader(female) bir kazak örer, daha doğrusu biz öreriz de sonra boku ona atarız, kazağın son hali hoşumuza gitmez. Sanki böyle burası şöyle olsaydı daha iyi olurdu diyesimiz gelir hep. Mesela dışarıda voleybol oynama şansı yakalarız(yazar burada kendi hayatına sesleniyor). Merdivenleri inip, kantin bahçesini geçip alana ulaşırız. Oynarız böyle biraz. Sonra canımız sıkılır. Ya da çok da oynamak istemeyiz ya hani. O an bi komik olur. İnsanlar canla başla bir topu çeşitli yollarla havada tutmaya çalışırlarken çok komik görünürler. Aslında orada oynamak isteyen kişiler alanın dışında, tellerden acı acı size doğru bakarlar. Çok acıklı bir durumdur. Sonra top yırtılır. İçindeki siyah hava haznesi dışarı doğru salar kendini. Böyle patlamaz ama, patlamasından daha kötüdür hani. Patlayana kadar yenisi alınamaz ama oynarken de zevk alamazsınız. Sonra eve gelir neden bunun hakkında düşündüğünüzü düşünürsünüz. Yoksa siz düşündürtemediklerimizden misiniz? "Neden voleybol oynuyorum ki ben hiç sevmem aslında" dersiniz kendinize. Daha akşama ezberlenecek 100 yeni kelime var diye düşünürsünüz. Birden herşeye vaktiniz olmadığı aklınıza gelir. Benim aklıma Liz Lemon gelir. Aslında herşeye sahip olmak istersiniz(voleybol oynamak, eğlenmek, insanlarla konuşmak, ders çalışmak, felsefe yapmak, buraya yazı yazmak). Ama bir de bakmışsınız ki listeyi tamamlamak için önünüzde o gün için 2 bilemedin 3 saat kalmış. Bilgeliğe küfredersiniz. Kendinizi bir çeşidinden sanarak. Ama asıl cahil olan belki de sizsiniz. Evet size diyorum(yazar burada kendine sesleniyor). Behçet Necatigil dememiş miydi

Yılların telaşlarda bu kadar çabuk geçeceği aklınıza gelmezdi

diye. Artık sahip olduklarımızın değerini bilip ona göre davranmamızın sırası değil midir? Buraya dayınızın hatrına mı geldiniz beyefendi? Okuyup adam olsanıza kuzum! Bu dünyada Allah herşeye sahipse, onun sahipliği seni de kapsıyor be kuzum. Sen kendine sahip olmak ister miydin?

not: bunları yazarken söylenmemiş birşeyler var gibi hissediyorum sürekli, hep eksik birşeyler kalıyor